واکسیناسیون در سگ ها و گربه ها

واکسیناسیون در سگ ها و گربه ها

 

 

همیشه پیشگیری از بیماری بر درمان ارجعیت دارد. یکی از روش های پیشگیری از بیماری،‌ واکسیناسیون و رعایت پروتکل های آن می باشد.

 

واکسن ها سیستم ایمنی هومورال، مخاطی و پاسخ های مربوط به سیستم ایمنی را تحریک می کنند. به نحویکه پاسخ های ایمنی هومورال، بوسیله مواجهه ماکروفاژ ها با آنتی ژن ایجاد شده و منجر به تولید آنتی بادی های  IgA-IgG-IgM  و IgE توسط پلاسماسل و لنفوسیت ها می گردند.

مکانیسم عمل آنتی بادی ها شامل جلوگیری از اتصال سلولهای سطحی، فعالسازی سیستم کمپلمان و القا مرگ سلولی می باشد.

پاسخ های آنتی بادی معمولا در کنترل عوامل عفونی خارج سلولی و یا تولید توکسین موثر اند.و پاسخ های ایمنی وابسته به سلول بوسیله لنفوسیت های T صورت می پذیرد.

پروتکل واکسیناسیون در گربه:

بر اساس انجمن  AAFP امریکا، پنل پیشنهادی ویژه ای در گربه شکل گرفت که مرجع مناسبی برای دامپزشکان در اجرای پروتکل واکسیناسیون واقع شد.

همه گربه های جوان و بالغ سالم، باید به روش تزریقی و یا داخل بینی واکسینه شوند که این واکسن حاوی ویروس پن لکوپنی، کلسی ویروس و هرپس ویروس میباشد. که اصطلاحا واکسن FVRCP نامیده می شود.

معمولا فرم زنده اصلاح شده آن برای گربه های جوان خانگی در محیط پرخطر پیشنهاد می گردد و فرم کشته آن به دلیل عدم تکثیر در بدن میزبان، برای گربه های باردار بکار گرفته می شود.

 

نکته حائز اهمیت، منع مصرف واکسن زنده اصلاح شده در گربه های مریض، باردار و یا ضعیف است.

برای گربه هایی که خطر ابتلا به پن لکوپنی، هرپس ویروس و کلسی ویروس وجود ندارد، وا‌کسیناسیون در سن کمتر از ۶ هفته توصیه نمی شود و تکرار آن هر ۳-۴ هفته یکبار تا سن ۱۶ هفتگی است.

در گربه های بالغی که اطلاعاتی از واکسیناسیون آنها در دسترس نیست، تزریق ۲ نوبت واکسن به فاصله ۳-۴ هفته لازم است.

لازم به ذکر است که تکرار این واکسن، یکسال بعد و پس از آن ۳ سال یکبار الزامی می باشد.

گاهی علی رغم تزریق واکسن در گذشته، نوع خاصی از کلسی ویروس منجر به التهاب عروق می گردد و علائم بالینی شدیدی نمایان می کند.  بنابر این در امریکا بعضی محصولات حاوی ۲ گونه کلسی ویروس و vc کلسی ویروس در دسترس است و قدرت خنثی سازی این تولیدات ازمحصولات حاوی یک سویه کلسی ویروس بیشتر می باشد.

 

واکسن هاری در گربه

همه گربه ها باید در کشور های اندمیک در مقابل هاری واکسینه شوند. که معمولا در ۸ هفتگی به شکل زیر جلدی تزریق می گردد و نوبت بعد آن یکسال بعد می باشد.

 

پروتکل واکسیناسیون در سگ ها

واکسن چندگانه مورد استفاده در سگ ها شامل پاروو ویروس، آدنو ویروس، دیستمپر، پاراآنفلوآنزا و لپتوسپیرا است که به دلیل خطر ابتلا به هریک از آنها باید در همه سگ ها تزریق گردد.

و اصطلاحا به این واکسن، HDPPiL  گویند.

به دلیل عوارض واکسن کشته آدنو ویروس ۱ و ایمنی ضعیف آن، از فرم زنده اصلاح شده آدنو ویروس ۲ در تزریق استفاده می شود. در واقع واکسن آدنو ویروس ۲ در مقابل هپاتیت عفونی و کنل کاف سگ محافظت و ایمنی به عمل می آورد.

نکته مهم ، تزریق ۳ باره این واکسن بفاصله ۳-۴ هفته بین ۶ تا ۱۶ هفتگی است. بنابراین بار سوم در سن ۱۴ الی ۱۶ هفتگی تزریق می گردد.

در سگ های بالغ واکسن نخورده، تزریق تک دز از این واکسن و سپس تکرار آن در سال آینده ضروری است.

 

لپتوسپیرا

واکسن های لپتوسپیرا حاوی چندین سویه کانیکولا، ایکترا هموراجیه، گریپوتیفوزا و پومونا است که در مناطق پر خطر و اندمیک در سگ ها پیشنهاد میشود.

باید دقت شود که واکسیناسیون لپتوسپیرا ایمنی صد در صدی ایجاد نمی کند.

 

پاراآنفلوآنزا

یکی از عوامل ایجاد کنل کاف است و واکسن چند گانه دیستمپر، پاروو ویروس ۲ و آدنو ویروس ۲، معمولا حاوی واکسن زنده اصلاح شده پاراآنفلوآنزا می باشند.

 

هاری در سگ

واکسن هاری در سگ ها معمولا در سن ۱۲ هفتگی تزدیق می‌گردد و نوبت بعد آن سال آینده می باشد.

در توله سگ ها و یا سگ های بالغ واکسن نخورده، باید یک دز واکسن هاری تزریق و تکرار آن سال بعد صورت پذیرد‌.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *