دلایل و انواع سرطان در حیوانات خانگی

دلایل سرطان در حیوانات خانگی

سرطان بیماری جدیدی نیست.  پزشکان بیش از ۲۰۰۰ سال از وجود سرطان در انسان آگاه بوده اند. در نتیجه ، محققان چندین نسل سرطان را در انسان بررسی کردند. 

طی صد سال گذشته ، پیشرفت قابل ملاحظه ای در درک شیوع و گسترش سرطان ها در انسان حاصل شده است.بیشتر این دانش برای دامپزشکان مفید است. به مانند پستانداران ، بسیاری از سیستم های مولکولی بین گونه ها یکسان یا مشابه هستند. برخی از سرطان های خود به خودی در حیوانات بسیار شبیه به سرطان در انسان است ، به عنوان مثال ، سرطان پستان.

متأسفانه دامپزشکان ممکن است در مورد برخی از سرطانهای خاص در حیوانات اطلاعات کمتری داشته باشند زیرا تحقیقات بسیار کمتری در مورد بدخیمی ها در حیوانات انجام شده است. بسیاری از دامپزشکان و صاحبان حیوانات خانگی شاهد بوده اند که حیوانات اهلی در مراحل آخر زندگی خود بیشتر به سرطان مبتلا می شوند. محققان حیوانات هنوز رابطه دقیق بین افزایش سن و رشد سرطان را درک نکرده اند. یک دلیل فرضی این است که افزایش سن سیستم ایمنی بدن را ضعیف می کند. و جهش سلول ها را، به سلول های پیش سرطانی (آغاز شده) آسان می کند. این تنها یکی از دلایل است ، که سن ممکن است درافزایش میزان ابتلا به سرطان در حیوانات مسن نقش داشته باشد.

براساس تحقیقات انجام شده در انسان و حیوانات ، ما می دانیم که سرطان یک فرایند پیچیده است که می تواند توسط عوامل ارثی ، محیطی و تغذیه ای ایجاد شود. هم در انسان و هم در حیوانات ، پیشرفت سرطان یک فرایند پیچیده است که به تدریج و از طریق تعامل عوامل متعدد پیش می رود.

 

سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی

آمارهای مربوط به سرطان های حیوانات تاییدی بر این مدعاست که عوامل خطر ارثی نقش به سزایی را در شکل گیری سرطان در حیوانات خانگی بازی میکند. به عنوان مثال ، در میان سگها ، Golden Retrievers ، Boxers ، Bernese Mountain Dogs و Rottweiler به طور کلی بیش از نژادهای دیگر به سرطان (و انواع خاصی از سرطان) مبتلا می شوند. این آمار نشان می دهد که ویژگی های ژنتیکی در افزایش سرعت شکل گیری سرطان در حیوانات نقش دارد.

افزایش خطر ابتلا به سرطان در این حیوانات ممکن است توسط ترکیبی از ژن ها یا توسط یک ژن منفرد ایجاد شود. برای درک بهتر از نقش هر یک از عوامل ژنتیکی در ایجاد سرطان ، تحقیقات بیشتری لازم است.

 

فاکتورهای محیطی

تحقیقات در مورد انسان نشان می دهد که اکثریت سرطان های انسانی به عوامل خطرساز موجود در محیط یا رژیم غذایی مربوط می شود. به احتمال زیاد همین عوامل خطرساز در ایجاد سرطان در حیوانات خانگی نیز نقش عمده ای دارند. از آنجا که حیوانات خانگی در محیطی مشابه صاحبان خود زندگی می کنند ،به مانند انسان ها ،  حیوانات خانگی نیز در معرض بسیاری از خطرات زیست محیطی قرار دارند. مواد سرطان زای شناخته شده که ممکن است مستقیماً در توسعه سرطان حیوانات خانگی نقش داشته باشد شامل :

  1. اشعه ماورا بنفش در اثر قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آفتاب است.
  2. دود تنباکو دست دوم
  3. انواع علف کش ها ، حشره کش ها و سموم دفع آفات که معمولاً در کشاورزی استفاده می شود.
  4. و آلودگی هوا و مه دود در بسیاری از مناطق شهری وجود دارد.
  5. نیکل ، اورانیوم ، بنزیدین ، ​​بنزن ، رادون ، وینیل کلراید ، کادمیوم و آزبست همه مواد رایجی هستند که به عنوان سرطان زا شناخته شده اند.

همانطور که واکنش انسان ها در پاسخ به مواد سرطان زا متفاوت است ، در حیوانات نیز این تفاوت وجود دارد. حیوان خانگی شما شخصا ممکن است حساسیت کم یا زیاد نسبت به عوامل خطر داشته باشد. به طور قطعی نمی توان گفت که آیا افزایش احتمال ابتلا به سرطان در یک خانواده از حیوانات به دلیل عوامل خطر در محیط ، یا عوامل وراثتی و یا به طور تصادفی است.

 

سن

سرطان بیشتر در انسان ها و حیوانات مسن رخ می دهد.در حالی که ما از دلایل دقیق سرطان در انسان یا حیوانات اطلاع نداریم ، اما ممکن است تضعیف سیستم ایمنی وابسته به افزایش سن، نقش مهمی را درتوانایی کنترل جهش سلول های بدن به سلول های بدخیم بازی کند.

از آنجا که سلولهای سالم به طور مداوم تقسیم میشوند و تولید مثل می کنند ، متخصصان سرطان دامپزشکی (متخصصان آنکولوژی) حدس می زنند که با افزایش سن حیوان احتمال تقسیم غلط سلول ،عدم ترمیم صحیح و نهایتا رخداد جهش بیشتر می شود. چنین جهشی به نوبه خود می تواند منجر به سرطان شود. همچنین ، هرچه حیوان خانگی بیشتر عمر کند ، حیوان به طور بالقوه بیشتر در معرض مواد سرطان زای محیط قرار دارد و احتمال اینکه ماده سرطان زا بتواند بر روی ماده ژنتیکی (RNA & DNA) سلول تأثیر بگذارد و باعث سرطان شود ، بیشتر است. بنابراین ، دلایل متعددی در رابطه با افزایش سن و سرطان وجود دارد.

 

 

ویروس ها ، عوامل سرطان زا و سایر علل شناخته شده سرطان

محققان دامپزشکی علل خاص برخی سرطان ها را شناسایی کرده اند. تقریباً همه گونه های حیوانات اهلی دچار کارسینوم سلول سنگفرشی ، یک نئوپلاسم بدخیم (سرطان) ، می شوند که در سلول های سطحی پوست ایجاد می شود. اگرچه محققان نتوانسته اند علت دقیق این سرطان شایع را پیدا کنند ، اما آنها دریافته اند که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض اشعه ماورا بنفش (که در نور خورشید وجود دارد )، یک عامل خطر قابل توجه است. علاوه بر این ، نشان داده شده است که گربه های سفید ، سگهای سفید و اسبهایی که دارای صورت سفید هستند ، بیشتر به کارسینوم سلول سنگفرشی مبتلا می شوند. ثابت شده است که عوامل سرطان زای محیطی ، مانند آنهایی که در دود سیگار یافت می شوند ، در ایجاد سرطان سلول سنگفرشی در دهان گربه ها نقش دارند.

ویروس ها از علل شناخته شده برخی سرطان ها در حیوانات خانگی هستند. به عنوان مثال ، ویروس لوسمی گربه سانان یکی از دلایل عمده مرگ در گربه ها است. تا ۳۰٪ از گربه ها که به طور مداوم به این ویروس آلوده می شوند ، دچار سرطان می شوند. نوعی نئوپلازی خوش خیم تشکیل دهنده زگیل (معروف به پاپیلومای دهانی) که در دهان سگها ، به ویژه سگهای جوان ایجاد می شود ، توسط یک ویروس ایجاد می شود.

برخی از سرطان ها از راه جنسی منتقل می شوند. سرطان دستگاه تناسلی سگ ها که به تومور وریدی قابل انتقال سگ(TVT) معروف است در حین رابطه جنسی منتقل می شود. سلولهای سرطانی هنگام تماسرجنسی بین حیوان سالم و حیوان مبتلا منتقل می شوند.

در حالی که پاسخ های مشخصی در مورد دلایل بسیاری از سرطان ها وجود ندارد ، دامپزشکان و محققان می دانند که سرطان نمی تواند در اثر صدمات جسمی کوتاه مدت مانند برجستگی و کوفتگی ایجاد شود. با این حال ، گاهی اوقات سالها پس از آسیب ، ممکن است در نقاطی که آسیب جدی وارد شده، سرطان ایجاد شود. به عنوان مثال مشخص شده است که در محل شکستگی استخوان (به خصوص اگر شکستگی عود کند) یا محل های کاشت (مانند پین یا پلیت) خطر بیشتری برای سارکوم نسبت به سایر نواحی بدن دارد. این اطلاعات میتواند باعث شود به این نتیجه برسیم که التهاب مزمن ممکن است در توسعه سرطان نقش داشته باشد.

واکسن بخش مهمی از مراقبت از حیوان خانگی شما است. آنها از سلامت همراه شما محافظت می کنند. با این حال ، در اوایل دهه ۱۹۹۰ دامپزشکان متوجه شدند که احتمال بروز سارکوم در مناطق واکسیناسیون در بعضی از گربه ها بیش از حد طبیعی است. طی سالهای گذشته ، محققان در تعداد کمی از موارد ارتباطی بین واکسیناسیون و ایجاد سارکوم پیدا کردند. مصرف واکسیناسیون هاری وایجاد ویروس سرطان خون گربه اغلب با هم مرتبط بوده اند، اما سایر واکسن ها و داروهای تزریقی نیز در این امر دخیل بوده اند. این اطلاعات منجر به تغییر در پروتکل های واکسن شده است که نوع و دفعات واکسیناسیون گربه ها را محدود می کند.

هنوز تحقیقات زیادی در مورد انواع نئوپلازی ها در انسان و حیوانات باید انجام شود. با کسب اطلاعات جدید در مورد دلایل نئوپلازی ، چشم اندازمان به حیوانات خانگی که  مبتلا به سرطان هستند، امیدوار کننده تر خواهد بود. و درمان حیوانات خانگی مبتلا به سرطان بهبود می یابد. در آینده ، ما امیدواریم که بتوانیم از ایجاد سرطان در حیوانات خانگی خود جلوگیری کرده و یا آن را درمان کنیم.

 

 

 

انواع سرطان در حیوانات خانگی

همانطور که در مورد سرطان در انسان مشاهده می شود ، برخی از انواع سرطان در حیوانات خانگی بیشتر از انواع دیگر است. سرطان پستان (پستان) ، سرطان پوست ، سرطان استخوان ، سرطان دهان (دهان) ، سرطان های بافت همبند (سارکوم) و سرطان های بافت لنفاوی (لنفوم) بیشتر در حیوانات خانگی دیده می شود.

  1. سرطان های لوکمی به عنوان سرطان خون شناخته می شوند. به سرطان های موجود در بافت های خون ساز لنفوم گفته می شود. برخلاف سرطان هایی که تومور تشکیل می دهند ، لوسمی ها و لنفوم ها توده ای جامد تشکیل نمی دهند. آنها به عنوان سلولهای سرطانی جداگانه باقی می مانند. در مغز استخوان و جریان خون ، سلولهای لوسمی و لنفوم اغلب متراکم شده و سلولهای طبیعی را جایگزین می کنند. بزرگ شدن غدد لنفاوی متعدد اغلب اولین نشانه لنفوم است.
  2. سلول هایی که سطح بدن را می پوشانند ، هورمون تولید می کنند و غدد را تشکیل می دهند به عنوان سلولهای اپیتلیال شناخته می شوند. وقتی سلولهای اپیتلیال به سلولهای سرطانی جهش می یابند ، تومور را سرطان می نامند. سرطان های پوست ، ریه ، روده بزرگ ، معده ، پستان ، پروستات و غده تیروئید همگی در گروه کلی سرطان قرار می گیرند. به طور معمول ، حیوانات جوانتر کمتر از حیوانات مسن دچار سرطان می شوند ، اگرچه کارسینوماها می توانند در هر سنی در حیوانات مشاهده شوند.
  3. سلول هایی که عضلات ، بافت های همبند و استخوان ها را تشکیل می دهند در مجموع به عنوان سلول های مزانشیمی شناخته می شوند. وقتی این سلول ها سرطانی می شوند ، تومور را سارکوم می نامند. سرطان استخوان که استئوسارکوما نیز نامیده می شود ، یکی از انواع شناخته شده سارکوم است.

 

VETERINARY MANUAL / MAY 2020

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *